Ζωή - ποδήλατο

Πρέπει να το περιμένεις. Όταν το έτερον ήμισι δεν προλαβαίνει το ραντεβού στον ποδηλατά γιατί ο πελάτης του τσακώνεται με την γραμματέα του, οι οιωνοί δεν είναι καλοί. Κι όταν δεν χωράτε να κατέβετε στον Πειραιά με το ίδιο τρένο και παίρνετε διαφορετικά κι όταν χύνετε τους καφέδες μέσα στο πλοίο και μαζεύετε τα υγρά με χαρτοπετσέτες για να μην λερώσετε τις βαλίτσες ανυποψίαστων συνεπιβατών σας με αυτό το ποτάμι φραππέ που κινείται ύπουλα εναντίον τους, ε, πρέπει να αναρωτηθείτε μήπως το σύμπαν συνομωτεί εναντίον σας. Κι ίσως είναι μια καλή ιδέα να μην χλευάσετε όσους σας παίρνουν τηλέφωνο και σας λένε "που θα πάτε, λένε για βροχές και καταιγίδες το Σαββατοκύριακο".
   Αλλά βέβαια έχετε ψηθεί από τον ήλιο εκείνη την στιγμή, άσε που πληρώσατε 50 ευρώ παραπάνω για να αγοράσετε μια σκηνή την οποία ο πωλητής ορκιζόταν και χτυπιόταν στο πάτωμα, που λέει ο λόγος, για το πόσο αδιάβροχη είναι...
  Εντάξει , φτάσατε στο Αγκίστρι, βρεθήκατε στην καταπληκτική τοποθεσία με το πευκοδάσος και το γαλάζιο του Αργοσαρωνικού στα πόδια σας, μια τοποθεσία που ο άνθρωπος δεν έχει κανιβαλίσει ακόμη κι είναι -ως εκ τούτου - πανέμορφη, λέτε "α!, πάνε τα προβλήματά μου, θα τα περάσω υπέροχα!"... Μικρή κηλίδα στην ευτυχία σας, η απόκρημνη παραλία σε συνδυασμό με την υψοφοβία σας, αλλά με ουζάκι και χταποδάκι στο ηλιοβασίλεμα το ξεχνάτε και χλευάζετε το αρρωστημένο καφεγκρίζο σύννεφο στο βάθος, που αποτελεί την μαγευτική ατμόσφαιρα της Αθήνας που όλοι αναπνέουμε χαρωπά, κάθε μέρα.

   Η επόμενη μέρα είναι Σάββατο...

Στην λωρίδα της Γάζας προσπαθούν να επιβιώσουν 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι, το 60% των οποίων είναι παιδιά. Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν νερό, δεν έχουν φάρμακα, δεν έχουν σπίτια. Και φυσικά δεν έχουν ελευθερία. Οι ισραηλινοί κατακτητές τους δολοφονούν κατά δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες… Τον Δεκέμβρη του 2008, σε μια "επιχείρηση", ωραία λέξη για να αντικαταστήσει την γενοκτονία, οι ισραηλινοί δολοφόνησαν με τουφέκια, διαμέλισαν και έκαψαν με βόμβες περισσότερους από 1400 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων εκατοντάδες παιδιά και γυναίκες. Θυμάμαι ακόμα την φωτογραφία με μια μαυροντυμένη γυναίκα μέσα σε έναν κρατήρα να σπαράζει για τον χαμό του παιδιού της, την είχα δει αν θυμάμαι καλά στο πρωτοσέλιδο της Καθημερινής. Είναι από τις φωτογραφίες που δεν ξεχνάς όσο ζεις.

Σήμερα τα ξημερώματα, ένας στολίσκος αποτελούμενος από ανθρώπους* προσπάθησε να σπάσει τον κλοιό της ντροπής, ντροπής για όλους μας, και να προμηθεύσει τους παλαιστίνιους με προκατασκευασμένα σπίτια, φάρμακα και άλλα. Η ισραηλινή κυβέρνηση διαμήνυσε με κάθε τρόπο πως θα απαντήσει με βία, αφού αυτό είναι το μόνο πράγμα που είναι ικανοί να παράγουν. Και έκανε την απειλή της πραγματικότητα. Δολοφόνησε εν ψυχρώ, αθώους, άοπλους ανθρώπους.

Έτσι ονομάστηκε η διαφημιστική εκστρατεία της LCC (London Cycling Campaign) με σκοπό να αφυπνίσει και να ενημερώσει τους ποδηλάτες για το θέμα της κλοπής ποδηλάτων. Αιτία είναι η αύξηση των κλοπών που σε κάποιες περιοχές φτάνει σε ποσοστά μέχρι και 75% ετησίως! Από τους ερωτηθέντες σε σχετική έρευνα, το 80% κλαίει τουλάχιστον ένα ποδηλατάκι και - ανατριχιαστικό - ένας στους έξι έχει αναγνωρίσει το ποδήλατό του, προς πώληση στο… internet! Μόνο στο Λονδίνο, ο αριθμός των ποδηλάτων που κλέβονται κάθε χρόνο υπολογίζεται στις 80.000 και η συνολική τους αξία στo αστρονομικό ποσό των… 35 εκατομμυρίων ευρώ (£30m)! Κι αν κάποιες από τις κλοπές είναι ευκαιριακές, υπάρχουν οργανωμένες συμμορίες που "μαζεύουν" τα ποδήλατα μαζικά και τα βάζουν σε φορτηγάκια σε χρόνο ρεκόρ! Συγκεκριμένα η φράση που χρησιμοποιείται στο άρθρο που μεταφράζω, είναι "πριν προλάβουν οι ιδιοκτήτες τους να φτάσουν στο τηλέφωνο". Αυτά, για όσους λένε, "μισό λεπτό θα κάνω, πότε θα προλάβει να κόψει τον σπάγκο από συρματόσχοινο και να φύγει, χωρίς να τον δω". Η "βιομηχανία κλοπών" προβλέπεται πως θα γιγαντωθεί, καθώς το κέρδος είναι υψηλό και οι ποινές δυσανάλογα μικρές.

Μέχρι κι ο ουρανός άλλαξε...

... και δεν είναι υπερβολή! Ποδηλατούσες στην Αθήνα κι έβλεπες έναν ουρανό γαλάζιο. Κι είχες στο πλάι σου 5.000 ποδηλάτες. Μπορεί και 6 ή μάλλον 7 ή και 8... Κανείς δεν ξέρει πόσοι μαζευτήκαμε σήμερα, πόσα χιλιόμετρα ήταν η απόσταση ανάμεσα στον πρώτο και τον τελευταίο ποδηλάτη...