Η διαδρομή Κόρινθος – Κιάτο – Ξυλόκαστρο
Βαθμός δυσκολίας: Εύκολη (πολύ πολύ)
Συνολικά χλμ: 35.4
Πρόκειται για μια διαδρομή πολύ εύκολη, χωρίς πολλά υψομετρικά και -ως επι το πλείστον- παραλιακή. Για να φτάσουμε στην Κόρινθο, παίρνουμε τον προαστιακό. Το τρένο φεύγει από Πειραιά κάθε μία ώρα, επομένως μπορούμε να επιλέξουμε χωρίς άγχος την ώρα αναχώρησής μας. Το εισιτήριο κοστίζει γύρω στα 14 ευρώ.
Στον προαστιακό, τα ποδήλατα μπαίνουν στο τελευταίο βαγόνι, στην θέση για τα ΑΜΕΑ και -φυσικά- μεταφέρονται δωρεάν. Ο συνολικός χρόνος μέχρι την Κόρινθο είναι μία ώρα και κάτι (κάνει περίπου μιάμιση μέχρι το Κιάτο).
Η διαδρομή Κόρινθος – Βραχάτι
Είναι ίσως το πιο πολύβωο κομμάτι της διαδρομής μας. Γίνεται μέσω της παλαιάς εθνικής οδού και είναι παραλιακή με μέγιστο υψόμετρο τα... 16μ! Χρειάζεται λίγη προσοχή καθώς, ιδιαίτερα το μεσημέρι η κυκλοφορία των αυτοκινήτων είναι αρκετά πυκνή, αλλά δεν προσφέρει ιδιαίτερες συγκινήσεις (εκτός του οτι θα ποδηλατήσετε δίπλα στην θάλασσα). Στην πρώτη διασταύρωση που θα βρείτε, καλό θα ήταν να στρίψετε δεξιά, ώστε να συνεχίσετε μέχρι το Βραχάτι από δρόμους πολύ πιο ήσυχους και χωρίς αυτοκίνητα (να δείτε πως θα ησυχάσει το κεφαλάκι σας... ). Το Βραχάτι θα το συναντήσετε όταν το κοντεράκι σας θα δείχνει σχεδόν 15 χλμ και αν θελήσετε να κάνετε στάση, υπάρχουν πολλές καφετέριες, ταβέρνες και εστιατόρια, αλλά θα σας συμβουλεύαμε να κάνετε λίγη υπομονή, καθώς αφήνοντάς το Βραχάτι, θα συναντήσετε μια καφετέρια και μια ψαροταβέρνα, τα τραπέζια των οποίων βρίσκονται πάνω στην άμμο! Πάντως αν πεινάτε πολύ ΜΗΝ παραγγείλετε πίτσα, καθώς την φτιάχνουν μόνοι τους (αυτό φαίνεται στην γεύση) και θα περιμένετε τουλάχιστον μια ώρα...
Σε κάποιες στροφές, οι μάντρες των σπιτιών κόβουν την ορατότητα και χρειάζεται να κοιτάξετε από αυτούς τους στρογγυλούς παραμορφωτικούς καθρέφτες.
Η διαδρομή Βραχάτι – Κιάτο
8 χλμ, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων είναι παραλιακή διαδρομή, μέχρι που ο δρόμος στρίβει αριστερά και περνάμε για μερικές εκατοντάδες μέτρα, έναν στενό αγροτικό δρόμο ανάμεσα σε πορτοκαλιές και ελιές, καθώς και ένα γεφυράκι με καλαμιές. Ο δρόμος σε κάποια σημεία του είναι τόσο στενός που αν συναντηθούν δύο αυτοκίνητα δεν μπορούν να περάσουν. Λίγο πριν το Κιάτο, παίρνουμε πάλι την παλιά εθνική οδό η οποία συνεχίζει παραλιακά μέχρι μια πλατεία με καφετέριες. Ο παράλληλος δρόμος είναι πεζόδρομος και εκεί θα βρούμε περίπτερο και πρακτορείο τύπου. Στην πλατεία (αν είναι Κυριακή) θα υπάρχουν δεκάδες πιτσιρίκια με ποδήλατα (σαν εμάς...) και θα δείτε τόσα πολλά παλιά και σκουριασμένα raleigh (και τόσο όμορφα!) που θα αισθάνεστε σαν να βρίσκεστε σε πόλη του εξωτερικού. Υπάρχει και μία πιθανότητα να συναντήσετε και δύο γεροντάκια, όπου η κυρία καβαλάει ένα τρίκυκλο (το πρωί το χρησιμοποιεί για τα ψώνια της), πολύ γραφικό. Τους έχουμε πετύχει το σούρουπο με τα φωτάκια τους στο Βραχάτι και σίγουρα γράφουν περισσότερα χιλιόμετρα από πολλούς από εμάς! :)
Ο δρόμος χρειάζεται προσοχή στο σημείο με την γέφυρα και λίγο μετά και κυρίως αν είναι βράδυ, αφού ο φωτισμός προέρχεται αποκλειστικά από το... φεγγάρι!
Λίγο έξω από το Κιάτο υπάρχει σταθμός του προαστιακού, αν θελήσετε να φύγετε από εκεί.
Η διαδρομή Κιάτο – Ξυλόκαστρο
Γίνεται μόνο μέσω της παλιάς εθνικής οδού, αλλά είναι πραγματικά χαλαρή και όμορφη. Και εδώ πρόκειται για παραλιακή διαδρομή με δύο υποψίες ανηφόρας να μην μας αγχώνουν στο ελάχιστο. Στο συγκεκριμένο κομμάτι, μας αρέσει να τρέχουμε και λίγο (κάγκουρες :P ). Πάντως μην το παρακάνετε, αν θέλετε ντε και καλά να λυσσάξετε, αφήστε το για τον Πευκιά...
Στο Ξυλόκαστρο θα φτάσετε πριν καν το καταλάβετε. Θα δείτε τον Πευκιά που προανέφερα, κάποια χιλιόμετρα πριν την πόλη. Πρόκειται για μια τεράστια έκταση με πεύκα (βρε από που να πήρε το όνομά του...) που στο σημείο που σταματούν, αρχίζει η παραλία (ναι, τόσο χάλια...). Είναι στρωμένος με πατημένο χώμα που σχηματίζει πολύ όμορφα μονοπάτια. Εγώ τον κατέβαινα με την κούρσα (!) με περισσότερα από 30 χλμ την ώρα και το μόνο που με προβλημάτιζε ήταν τα λάστιχα ποτίσματος. Η Μαρία ξεμούδιαζε τον Σιλβέστρο που είχε βαρεθεί την άσφαλτο, τρακτέρ γαρ*... Ακόμα κι αν είστε κουρασμένοι, θα τον ανεβείτε και θα τον ξανακατεβείτε, να μου το θυμηθείτε. Η παραλία από κάτω είναι τεράστια (αλλά με βότσαλο) και προτείνεται για μπάνιο, εκτός κι αν είναι άνοιξη και δεν έχει ζεστάνει η θάλασσα όπου και είσαστε ΑΠΟΛΥΤΑ δικαιολογημένοι αν δεν το τολμήσετε.
Αυτή η τελευταία φράση, γράφτηκε εντελώς τυχαία κι όχι για να δικαιολογήσει κάποιον που ενδεχομένως δεν είναι φίλος με το παγωμένο νερό...
Συμπεράσματα
Η διαδρομή είναι ήπια και αρκετά μεγάλη (πήγαινε έλα είναι 70+ χλμ) ώστε να μπορεί να δικαιολογήσει την μασαμπούκα στην ταβέρνα μετά. Είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να περάσετε την Κυριακή σας, αντί να μείνετε στην Αθήνα και είναι πολύ εύκολη η πρόσβαση (να 'ναι καλά ο προαστιακός που δεν έχει τα κόμπλεξ του ΟΣΕ).
* κάτι μου λέει πως αυτό θα το πληρώσω...
Κιάτο - Πάτρα
Μια γραφική διαδρομή 120 χλμ, με ελάχιστα υψομετρικά.
Βαθμός δυσκολίας: Μέτρια
Συνολικά χλμ: 120
Τον Αύγουστο του 2009, αποφασίσαμε να κάνουμε το πρώτο μεγάλο μας ταξίδι, που διήρκεσε μια ολόκληρη ημέρα. Κατά την διάρκειά του χρησιμοποιήσαμε τον προαστιακό (από Πειραιά μέχρι Κιάτο) τα ποδήλατά μας (από Κιάτο μέχρι Πάτρα) και τέλος το καράβι (από την Πάτρα μέχρι την Κέρκυρα). Πλοία για Κέρκυρα φεύγουν στις 11 το βράδυ και φτάνουν την επόμενη ημέρα στις 6 το πρωί, επομένως είχαμε μια ολόκληρη ημέρα για να διασχίσουμε όλη την βόρεια Πελοπόννησο, χωρίς άγχος αφού θα είχαμε τον χρόνο να αντιμετωπίσουμε τα όποια απρόοπτα ενδεχομένως μας παρουσιαζόντουσαν.
Το κομμάτι της διαδρομής από την αφετηρία μας, μέχρι το Κιάτο, έχει ήδη σχολιαστεί πιο πάνω, και δεν έχει τίποτα το αξιόλογο. Όμορφη παραλιακή διαδρομή με ελάχιστες ανηφόρες – κατηφόρες κι σχετικά πυκνή κίνηση, λόγω των θερινών διακοπών. Η απόσταση από τον σταθμό του προαστιακού μέχρι το κέντρο της πόλης δεν ξεπερνά τα 15 χλμ.
Ξυλόκαστρο – Διακοπτό
Παραλιακή διαδρομή χωρίς ανηφόρες, απλά ένα δρομάκι που ακολουθεί τις ατέλειωτες παραλίες του κορινθιακού κόλπου. Αν σκεφτεί κανείς ότι το πιο ψηλό σημείο της διαδρομής δεν ξεπερνά τα 50μ, νομίζω πως έχετε μια αρκετά σαφή ιδέα του τι πρόκειται να αντιμετωπίσετε. Εμείς κόβαμε ταχύτητα και δεν πηγαίναμε με περισσότερα από 25 χλμ για να κάνουμε συντήρηση δυνάμεων, αφού δεν ξέραμε τι μας περίμενε παρακάτω. Κι όχι ότι δεν είχαμε δει την διαδρομή στο bikely, αλλά πολλές φορές μια διαδρομή που στο χαρτί φαίνεται απλή, στην πραγματικότητα μπορεί να διαφέρει. Αυτό που μας τρόμαζε περισσότερο ήταν η απόσταση, αφού ποτέ πριν δεν είχαμε κάνει 120+ χλμ μέσα σε μια ημέρα... Φτάνοντας στο Διακοπτό, είχαμε κάνει 65χλμ, περισσότερο από την μισή μας διαδρομή και ήμασταν ξεκούραστοι, σαν να είχαμε μόλις ξεκινήσει...
Διακοπτό – Αίγιο.
Οι πρώτες δυσκολίες μας παρουσιάστηκαν μετά το Διακοπτό. Σε μια απόσταση 14 χλμ, χρειάστηκε να ανέβουμε κάποιες μικρές κλίσεις που ενώ σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα μας φαίνονταν αστείες, τα πρώτα σημάδια κόπωσης, ο εξαντλητικός αυγουστιάτικος ήλιος και η... πείνα, κάναν την στάση στο Αίγιο επιβεβλημένη. Ευτυχώς δηλαδή, γιατί το Αίγιο είναι πολύ όμορφο και οι άνθρωποι πολύ ευγενικοί, μόνο που μπερδεύουν το αριστερά με το δεξιά, γι' αυτό αν τους ρωτήσετε πληροφορίες, καλό είναι να είστε υποψιασμένοι... Γενικά, αν κατεβείτε στην παραλία σε κάποιο από τα εστιατόρια ή τις καφετέριες, να θυμάστε πως για να βγείτε στην παλιά εθνική συνεχίζετε ευθεία, περνάτε πάνω από μια γέφυρα και στην δεύτερη γέφυρα που θα συναντήσετε, κάνετε αριστερά. Εμείς καθίσαμε παραπάνω από μιάμιση ώρα, ξεκουραστήκαμε και ανακτήσαμε δυνάμεις. Μας έμεναν μόλις 40χλμ για την Πάτρα, δηλαδή το 1/3, αλλά αν σκεφτεί κανείς πως είχαμε κάνει ήδη τα υπόλοιπα 2/3, καταλαβαίνει πως το ηθικό μας ήταν στο μέγιστο...
Αίγιο – Πάτρα
Σε γενικές γραμμές, τα τελευταία 40 χλμ είναι ξεκομμένα από την παραλία και με συνεχείς ανηφόρες – κατηφόρες οι οποίες όμως, λόγω της ομαλής τους κλίσης, δεν αποτελούν πρόβλημα. Το μοναδικό απρόοπτο που μας έτυχε, ήταν ένα λάστιχο – αλλά πόσο τυχεροί ήμασταν – η σαμπρέλα τρύπησε ενώ μπαίναμε σε ένα βενζινάδικο για να πάρουμε νερά και χυμό... Επομένως είχαμε και αέρα για να φουσκώσουμε την καινούργια σαμπρέλα και φως, αφού πια, είχε αρχίσει να σουρουπώνει...
Το τελευταίο κομμάτι της διαδρομής μας είναι μια απολαυστική κατηφόρα μέχρι να μπούμε στην Πάτρα κι έπειτα μέχρι το λιμάνι. Όταν φτάσαμε επιτέλους, το κοντεράκι μας έγραφε 129.8 χλμ (μαζί με την διαδρομή μέχρι τον Πειραιά), 6 ώρες και 8 λεπτά πάνω στην σέλα και μια μέση ταχύτητα 21 χλμ/ω. Σε κανένα σημείο δεν μας προβλημάτισε η διαδρομή, παρά μόνο όταν μπήκαμε στην Πάτρα, όπου και ξανανιώσαμε πως είναι να είσαι αόρατος στα αυτοκίνητα.
Η επιστροφή
Μπορεί να ήμασταν τυχεροί στο πήγαινε, η επιστροφή όμως ήταν μια ατέλειωτη σειρά από μικρές ατυχίες, που έκανε το ταξίδι μας, σωστή περιπέτεια. Ενώ από την Αθήνα είχαμε ξεκινήσει με 6-7 σαμπρέλες και χρειάστηκε να αλλάξουμε μόλις μία στον δρόμο προς Πάτρα, στην Κέρκυρα λόγω μια ελαττωματικής βαλβίδας και ενός ατυχήματος με το ελαστικό της Μαρίας χρησιμοποιήσαμε άλλες δύο. Όταν λοιπόν ξεκινήσαμε την αντίθετη διαδρομή, από Πάτρα προς Κιάτο, χάσαμε άλλες δύο σαμπρέλες πριν καν φτάσουμε στο Αίγιο! Το μεγαλύτερο άγχος μας ήταν μήπως το καινούργιο ελαστικό (το παλιό έβγαλε καρούμπαλο και το αντικαταστήσαμε) είχε κάποιο πρόβλημα και έκανε τις σαμπρέλες να σκάνε. Αν κάτι τέτοιο συνέβαινε, τότε θα έπρεπε να αλλάζουμε σαμπρέλες σ' όλη την υπόλοιπη διαδρομή, που δεν είναι και ο ορισμός της διασκέδασης! Σαν να μην έφτανε αυτό, μια σαμπρέλα που είχαμε βγάλει από το κουτί της για να χωρέσει στα πράγματά μας, ήταν γεμάτη τρύπες... Ευτυχώς στο Αίγιο βρήκαμε ένα ποδηλατάδικο και προμηθευτήκαμε 5 καινούργιες σαμπρέλες, αν και τελικά δεν αντιμετωπίσαμε ξανά πρόβλημα.
Ένα άλλο μεγάλο εμπόδιο ήταν ο αέρας που από την αρχή της διαδρομής μας, μέχρι και τις 5 το απόγευμα δεν σταμάτησε να φυσάει με τόση ένταση που αναγκαζόμασταν να κάνουμε πετάλι ακόμα και στην κατηφόρα, ενώ ακόμα και η πιο μικρή κλίση, έμοιαζε με ανάβαση σε βουνό... Ο ισχυρός άνεμος πραγματικά μας εξάντλησε. Κι αν προσθέσουμε σε αυτά το γεγονός ότι ήμασταν άυπνοι (στο πλοίο λόγω του air condition έκανε πολικό ψύχος και δεν μπορέσαμε να κοιμηθούμε) και τις νταλίκες που μας προσπερνούσαν (κάποια στιγμή 3 συνεχόμενες), καταλαβαίνει κανείς πως μόνο ταξίδι αναψυχής δεν ήταν... Για αυτό να κουβαλάτε μαζί σας υπνόσακο, να έχετε πολλές σαμπρέλες και να ελέγχετε την κατάστασή τους πριν ξεκινήσετε και να κοιτάτε τακτικά τις μετεωρολογικές προβλέψεις... Μικρά πράγματα μπορεί να σας χαλάσουν αυτό που θα έπρεπε να είναι ένα υπέροχο ταξίδι...
