Ζωή - ποδήλατο

 

Βαθμός δυσκολίας: Εύκολη (πολύ)

Συνολικά χλμ: 10 (+/-) 

Ένας δρόμος μαγικός (και τι δεν είναι μαγικό στην Κέρκυρα)! Η απόσταση είναι γύρω στα 10χλμ, όλα παραλιακά και στο μεγαλύτερο κομμάτι τους από έναν παράδρομο με εξαιρετικό οδόστρωμα! Τα μεγαλύτερο υψόμετρο που θα συναντήσετε είναι μόλις... 19μ! Εμείς μέναμε σε ένα camping λίγο πριν την Δασιά (και σε περίπτωση που θελήσετε να μείνετε σε camping, σας το συνιστούμε ανεπιφύλακτα). Τα βράδια γυρνούσαμε με ασφάλεια και ο αναζωογονητικός αέρας της θάλασσας, έκανε την διαδρομή να φαίνεται... υπερβολικά μικρή... 

Μια μικρή ευχάριστη λεπτομέρεια είναι και το mini market λίγο πριν το camping που έμενε ανοιχτό μέχρι νωρίς το πρωί. 

Μακάρι να υπήρχαν τέτοιο δρόμοι και στην Αθήνα... Και μακάρι να μας ξανατύχουν σε άλλους προορισμούς μας, στο μέλλον...

Την διαδρομή μπορείτε να την βρείτε στο bikely 

 

 

Η διαδρομή Κέρκυρα – Λίμνη Κορρησία

Βαθμός δυσκολίας: Εύκολη
Συνολικά χλμ.: 30
Συνολικά υψομετρικά: 420μ

Η Κέρκυρα είναι πανέμορφη και πολύ πιθανόν δεν θα θέλετε να αφήσετε την πόλη. Οι βόλτες στα καντούνια, το μουσείο νομισμάτων και το μουσείο ασιατικής τέχνης, οι πολύ καλές ταβέρνες... Τελοσπάντων, η Κέρκυρα μας έχει μαγέψει. Αλλά θα ήταν μέγα σφάλμα να παραβλέψουμε την φυσική ομορφιά του νησιού και να μην αναζητήσουμε παραλίες.
Κι έτσι, ένα βραδάκι μπήκαμε στο bikely και παρατηρήσαμε μια μεγάλη λίμνη στην νοτιοδυτική πλευρά του νησιού, που χωρίζεται από την θάλασσα με ένα μικρό, στενό κομμάτι γης. Η απόσταση από την Κέρκυρα ήταν 30 χλμ, ενώ τα συνολικά υψομετρικά μόλις που ξεπερνούσαν τα 400μ! Και το ψηλότερο σημείο τους ήταν στα 40μ... Μια που το είδαμε και μια που το αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε την επόμενη ημέρα για την λίμνη Κορρησία!

Κέρκυρα – Μωραΐτικα

Μια στρωτή διαδρομή με λίγες ανηφορίτσες στην αρχή, καθόλου κουραστικές. Από την στιγμή που περνά κανείς το αεροδρόμιο πηγαίνει συνέχεια παραλιακά, γεγονός που του επιτρέπει να σταματήσει ανά πάσα ώρα και στιγμή για να κάνει το μπάνιο του ή να ανεφοδιαστεί από τα πολλά περίπτερα και μίνι μάρκετ που θα συναντήσει. Επειδή εμείς κάναμε την διαδρομή το καλοκαίρι και μάλιστα μεσημέρι, αναγκαστήκαμε να σταματήσουμε για να αγοράσουμε νερά και χυμούς. Ευτυχώς καθ όλη την διαδρομή είχαμε το αεράκι της θάλασσας να μας δροσίζει και τα χιλιόμετρα έφευγαν χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Λίγη προσοχή χρειάζεται μονάχα, γιατί εκείνη την εποχή (δεκαπενταύγουστο) είχε πολλά αυτοκίνητα. Το οδόστρωμα είναι σε γενικά καλή κατάσταση και δεν αντιμετωπίσαμε ιδιαίτερο πρόβλημα.

Όταν κοντεύαμε στα Μωραΐτικα, περάσαμε κάτω από μια γέφυρα κι ύστερα από λίγο, πριν φτάσουμε στη Μεσογή, στρίψαμε δεξιά σε ένα βενζινάδικο. Δηλαδή σταματήσαμε γιατί η Μαρία θυμόταν τον χάρτη (πολύ λεπτομερειακός αυτή την φορά), αλλιώς θα συνέχιζα νότια...

Μωραΐτικα – Λίμνη Κορρησία

Από την στιγμή που στρίψαμε στην ενδοχώρα, το τοπίο άλλαξε. Ο δρόμος έγινε πιο στενός και μετά από ελάχιστα χιλιόμετρα μπήκαμε σε ένα δάσος από τεράστιες ελιές. Δεν μπορώ να υπολογίσω την ηλικία των δέντρων αυτών, αλλά ήταν τόσο μεγάλα που κάλυπταν τον ουρανό, σχηματίζοντας μια φυσική στέγη πάνω από τα κεφάλια μας. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα εκτιμούσα τόσο πολύ την σκιά των ελιών!

Καλό θα ήταν να έχετε νεράκι πριν στρίψετε, γιατί δεν υπάρχουν μέρη για  ανεφοδιασμό, αν εξαιρέσουμε μαι ταβέρνα και ένα χαριτωμένο μαγαζάκι, λίγο πριν στρίψουμε αριστερά σε μια ταμπέλα με τον τόπο του προορισμού μας. Ακολουθεί μια μικρή ανηφόρα σε ένα λοφίσκο και αρχίζει μια ευχάριστη κατηφόρα που μας οδηγεί στην λίμνη.
Η λίμνη είναι όντως πολύ μεγάλη και χωρίζεται από την θάλασσα με μία στενή λωρίδα γης, καλυμμένη εντελώς από άμμο. Ο δρόμος που περνάει από το κομμάτι αυτό είναι χωματόδρομος και μάλιστα πολύ κακός με κατά διαστήματα πετρώδες έδαφος που έκανε τα ποδήλατά μας να τρίζουν και να κοπανάν στις πέτρες ή με άμμο που έκανε σχεδόν αδύνατη την ισορροπία. Έτσι αναγκαστήκαμε να κατέβουμε και να πάρουμε τα ποδήλατα στα χέρια.

Η παραλία έχει δύο μπαράκια με μουσική και ξαπλώστρες, ένα στην αρχή του χωματόδρομου και ένα στο σημείο που ο δρόμος τελειώνει. Ενδιάμεσα υπάρχουν χιλιόμετρα παραλίας με ελάχιστους λουόμενους. Αν σας αρέσουν τα ρηχά νερά, προετοιμαστείτε να περπατήσετε πολύ μέσα στο ζεστό νερό, μα πολύ, μέχρι να φτάσετε στο σημείο να μην πατώνετε.

Η διαδρομή είναι υπέροχη, παραλιακή και χωρίς δυσκολία, ενώ η λίμνη έχει μια φυσική ομορφιά που δεν νομίζω να ξεχάσω εύκολα. Όταν με το καλό ξαναγυρίσουμε στην Κέρκυρα (μα πόσο μακρυά να είναι αυτή η μέρα;) θα ήθελα να την επαναλάβω, και αυτή την φορά να τραβήξω περισσότερες φωτογραφίες από την λίμνη...

Την διαδρομή μπορείτε να την δείτε στο bikely