Η Liz Wurstel ήταν μια απλή δασκάλα στο Salisbury των Ηνωμένων Πολιτειών μέχρι που μια μέρα, αγόρασε ένα αεροπορικό εισιτήριο για να γυρίσει τον κόσμο, μαζί με τον φίλο της, Conor Bolger. Κατά την διάρκεια του ταξιδιού της και με τις εμπειρίες που αποκόμισε, αποφάσισε πως υπήρχαν πολλά πράγματα που ήθελε να δοκιμάσει. Για αρχή, να βοηθήσει σαν εθελόντρια.
Η τέλεια ευκαιρία της παρουσιάστηκε στο Περού, σε ένα ίδρυμα για ορφανά ή παιδιά που πάσχουν από ασθένειες (όπως ο καρκίνος) και οι οικογένειές τους αδυνατούν να τα φροντίσουν. Έμεινε εκεί για ένα μήνα προτού γυρίσει στην πατρίδα της και έπειτα ξαναγύρισε στο Περού για άλλες δύο εβδομάδες.
Η Liz ένιωθε πως μπορούσε να κάνει κάτι περισσότερο. Σκέφτηκε να χρηματοδοτήσει το ίδρυμα αλλά δεν ήξερε με ποιόν τρόπο. Με τα πολλά η λύση βρέθηκε. Θα έκανε ένα ταξίδι διασχίζοντας τις ΗΠΑ από την μία ακτή στην άλλη, διανύοντας περίπου 5.200 χλμ σε 80 ημέρες. Άρχισε να στέλνει mail στους φίλους της (κι εκείνοι με την σειρά τους το έστελναν στους δικούς τους φίλους), όπου και εξηγούσε το εγχείρημά της και ζητούσε την οικονομική στήριξη όσων το επιθυμούσαν. Στόχος της ήταν να συγκεντρώσει 22.000 δολάρια, το κόστος συντήρησης του ιδρύματος στο Περού, για ένα μήνα.
Ξεκινούσαν τις ημέρες τους στις 5.30 τα ξημερώματα για να αποφύγουν την ζέστη και ποδηλατούσαν όσο μπορούσαν. Στον δρόμο άγνωστοι άνθρωποι τους βοηθούσαν, μερικές φορές τους κερνούσαν και το δείπνο όταν άκουγαν τον σκοπό του ταξιδιού τους. Κι ούτε οι δυσκολίες έλειψαν. Σε ένα αρκετά μακρύ κομμάτι δρόμου ξέμειναν από νερό (υπολόγισαν πως χρειάζονταν 12 λίτρα την ημέρα, κάτι ανέφικτο δεδομένου ότι δεν μπορούσαν να μεταφέρουν μια τέτοια ποσότητα με το ποδήλατο). Μια άλλη μέρα τους λήστεψαν...
75 μέρες κράτησε το ταξίδι τους, μέχρι να φτάσουν στην ακτή. Το ποσό που συγκέντρωσαν τελικά ήταν το 1/3 του αρχικού τους στόχου, αλλά ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που προσφέρουν... Αν θέλετε να επισκεφτείτε το blog τους, κάντε κλικ εδώ.
