Στην λωρίδα της Γάζας προσπαθούν να επιβιώσουν 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι, το 60% των οποίων είναι παιδιά. Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν νερό, δεν έχουν φάρμακα, δεν έχουν σπίτια. Και φυσικά δεν έχουν ελευθερία. Οι ισραηλινοί κατακτητές τους δολοφονούν κατά δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες… Τον Δεκέμβρη του 2008, σε μια "επιχείρηση", ωραία λέξη για να αντικαταστήσει την γενοκτονία, οι ισραηλινοί δολοφόνησαν με τουφέκια, διαμέλισαν και έκαψαν με βόμβες περισσότερους από 1400 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων εκατοντάδες παιδιά και γυναίκες. Θυμάμαι ακόμα την φωτογραφία με μια μαυροντυμένη γυναίκα μέσα σε έναν κρατήρα να σπαράζει για τον χαμό του παιδιού της, την είχα δει αν θυμάμαι καλά στο πρωτοσέλιδο της Καθημερινής. Είναι από τις φωτογραφίες που δεν ξεχνάς όσο ζεις.
Σήμερα τα ξημερώματα, ένας στολίσκος αποτελούμενος από ανθρώπους* προσπάθησε να σπάσει τον κλοιό της ντροπής, ντροπής για όλους μας, και να προμηθεύσει τους παλαιστίνιους με προκατασκευασμένα σπίτια, φάρμακα και άλλα. Η ισραηλινή κυβέρνηση διαμήνυσε με κάθε τρόπο πως θα απαντήσει με βία, αφού αυτό είναι το μόνο πράγμα που είναι ικανοί να παράγουν. Και έκανε την απειλή της πραγματικότητα. Δολοφόνησε εν ψυχρώ, αθώους, άοπλους ανθρώπους.
Σήμερα δεκαπέντε άνθρωποι είναι νεκροί, άοπλοι άνθρωποι είναι δολοφονημένοι, άνθρωποι που μετέφεραν φάρμακα είναι δολοφονημένοι, το ακούτε; Περισσότεροι από 60 είναι τραυματισμένοι, άοπλοι άνθρωποι είναι τραυματισμένοι. Οι στρατιώτες επιτέθηκαν σε 5 από τα έξι πλοία του στόλου με αληθινά πυρά, αληθινά πυρά ενάντια σε φάρμακα, σφαίρες για να σταματήσουν τρόφιμα, ακούτε; Κάποιοι Έλληνες επιβάτες του "ελεύθερη μεσόγειος" έχουν συλληφθεί και κακοποιηθεί, τ' ακούτε; Με πλοία και ελικόπτερα επιτέθηκαν σε ανθρώπους ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΕΝ ΨΥΧΡΩ ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ, Τ' ΑΚΟΥΤΕ;
Για την ιστορία, η δολοφονία έγινε σε διεθνή χωρικά ύδατα, 65 μίλια μακρυά από το Ισραήλ. Οι συνάνθρωποι μας είναι κρατούμενοι στους γάντζους της ισραηλινής κυβέρνησης, όσοι επέζησαν.
Ντρέπομαι που στην ζωή μου δεν διάλεξα να κάνω κάτι πιο σημαντικό, ντρέπομαι που δεν είμαι κι εγώ πάνω στο πλοίο, ντρέπομαι που η μόνη βοήθεια που πρόσφερα ποτέ σε αυτόν τον λαό, είναι που κάθομαι και δακρύζω τώρα.
Αλλά ίσως να μην είναι αργά, να επανεξετάσω τις προτεραιότητές μου.
Τιμή στους δολοφονημένους ανθρώπους, οργή ενάντια στους δολοφόνους τους.
* από δω και στο εξής η λέξη άνθρωπος θα χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει μόνο αυτόν που συμπονά την δυστυχία του συνανθρώπου του, που παραδέχεται το δικαίωμα στην ζωή, την τροφή, την εκπαίδευση και την ευτυχία των παιδιών, που θεωρεί πως όλοι οι άνθρωποι, όλοι οι λαοί, έχουν δικαίωμα στην ελευθερία την αυτοδιάθεση και την αυτοδιαχείριση. Οι υπόλοιποι θα αναφέρονται ως στρατιώτες, κυβερνήσεις, ένστολοι κτλ. και καμία σχέση δεν θα έχουν με την προαναφερθείσα λέξη.
