Τι σου είναι αυτοί οι Γάλλοι δηλαδής, ήθελα να ξερα, εκεί δα δεν έχουν δημόρχεις σαν τον Κακλαμαλάκη; Να τις πιάσει όλες αυτές τι πρασινάδες και να φτιάξει πάρκινγκ, να γουστάρουν οι πολίτες, να έχουν κάπου να παρκάρουν το εςγιουβις τους;
Κι έβλεπες το πεταλόν να περνάει μέσα από αυτά τα μέρη και σε έπιανε η ψυχίς σου, γιατί έλεγες "εγώ γιατί να ζω μες στα σκατά δηλαδής;" Αυτοί εκεί δα, γιατί να σέβονται την φύσις; Οι κοντοχωριανοί γιατί να μην παραπονιούνται για την αλλοίωση του φυσικού κάλους από τις ανεμογεννήτριες, μόνο εμείς να έχουμε φυσικό κάλο δηλαδής;
Άει σιχτήρ ρε γαλλάκια, ένας δημόρχεις σαν τον Κακλαμαλάκη σας χρειάζεται να γίνετε κι εσείς ανθρώποι, που δηλαδής όταν εμείς χτίζαμε τον Παρθενώνα εσείς τσιμπούσατε μπανάνες από τις Άλπεις, όπου φύονται κι όλας…
Στα του ετάπ τώρα, να σε πληροφορήσω, ναι ρε φίλε, μπας και ξεχαστώ δηλαδής, γιατί δεν πάει άλλο, αυτοί εκεί δα μας μοστράρονται πράσινοι - πράσινοι, λες και εμείς δεν έχουμε πράσινο να μοστράρουμε… Δεν έχουμε την Πάρνηθα δηλαδής; Δεν το έχεις δει εκείνο το δεντράκι εκεί στην πρώτη στροφή δεξά, τι; Τι μου τσαμπουνάς ρε φίλε πως αυτό είναι η γλάστρα της Κυρά Κούλας με τον βασιλικό, πράσινο δεν είναι και πάλι; Αλλά στο λέω ρε φίλε και να με θυμηθείς, αυτούς εκεί δα θα τους φάει η πλεονεξία, με τόσο πράσινο φαντάσου πόσο ζουζρούνια θα έχουν να τους τρώνε, ενώ εμείς τίποτις, μόνο κατσαρίδες πόλεως, ράτσα δικιά μας, κατοικίδια δηλαδής…
Αλλά ξέφυγα ρε φίλε, να σου πω για το ετάπ, να ξεχαστώ γιατί δεν την μπορώ την τόση μόστρα.
Στα 50 χλμ από το τέρμα, ένας από τους πολύχρωμους, πάτησε μπροστά φρένο, σήκωσε το ποδήλατο "σούζα" και ένας τεχνικός του άλλαξε τροχό, με την πίσω ρόδα ψηλά…. Τι να πεις ρε φίλε, φαντάσου πόσες ώρες ποδήλατο έχει κάνει ο τύπος για να καταφέρει κάτι τέτοιο… Σε λίγο θα τους δούμε να κάνουν και κολπάκια με bmx δηλαδής…
Δέκα χιλιόμετρα πιο κάτω, ήταν ένας τύπος που έκανε έκθεσις ποδηλατικιάς ζωγραφικιάς τέχνης και είχε τους καραβανάδες του τους πολύχρωμους απλωμένους δίπλα από το πεταλόν… Ωραία πράγματα σου λέω, αυτό το παλιοπράσινο, η τέχνη και η ποδηλασία, να πάνε αγκαζέ…
Το ετάπ ήταν βαρετό σήμερις, σκέτη σούπα σου λέω, πηγαίναν όλοι στράτα στρατούλα και είχαν αφήσει 6 πολύχρωμους να προσπαθούν για την νίκη. 15 χλμ από το τέρμα, οι 6 χωρίσαν τα τσαρδιά τους κι επιτεθήκαν ο ένας στον άλλο. Όχι ρε φίλε, επιταχύνανε εννοώ, δεν βγάλανε τίποτις τρόμπες να κυνηγιούνται γύρω γύρω….
Στο τέλος μείνανε δυό, οι άλλοι μείναν πίσω να πιουν καμιά γκαζόζα με το πεταλόν να πουν τα κουτσομπολιά τους, κέρδισε σε ένα σπριντ φορ τού στα τελευταία μέτρα ο Παολίνιο για πέντε τρίχες απόστασις, κυριολεκτικώς, δυο εκατοστά ακόμα και θα περνάγανε ταυτόχρονα…
Αύριο τα πράγματα θα είναι καλύτερα, ελπίζουμε δηλαδής, γιατί άμα συνεχίσουν έτσι, σκέφτομαι να στείλω την Ελενίτσα από απέναντι με τις βοηθητικές να τους κάνει παρέα…
Aγαπημένο
Αποστολή με Email
Προβολές: 166
Σχόλια (0)
Γράψε σχόλιο
