Είδα που λες σήμερις, μια ομάς θεατών που είχαν ανέβει στην ταράτσα μιας νταλίκας και είχαν κρεμάσει πανό και κουνούσαν σημαιάκια, ναι ρε φίλε, σαν χούλιγκανζ δηλαδής... Μόνο καπνογόνα που δεν ανάψανε! Αλλα δεν το καταλαβαίνω αυτό, περιμένουν ρε φίλε τρείς ώρες να δουν τους πολύχρωμους, τους βλέπουν για τρία δευτερόπτερα, γιατί ναι ρε φίλε, δευτερόπτερα, ξέρω τι σου λέω, αφού οι πολύχρωμοι τρέχουν στον χρόνο σαν να έχουν φτερά... Τους βλέπουν για μια στιγμή λοιπόν κι μετά χάνονται από μπροστά τους... Τι συγγενολόι άθλημα είναι αυτό δηλαδής, που βλέπεις τους αθλητές μονάχα για μια στιγμή;
Αλλά από την άλλη, όλοι αυτοί οι χούλιγκανζ, τις υπόλοιπες ώρες κάνουν ποδήλατο, κάνουν πικνικ και τα περνάνε φίνα. Σε ποιό άλλο άθλημα οι θεατές κάνουν εκδρομή για να υποστηρίξουν τον πολύχρωμο της αρεσκείας τους;
Σήμερις είχε και δροσά στο Φραντζ', πήραν και μια ανάσα οι πολύχρωμοι, γιατί τόσες ημέρες φτάνανε στο τέρμα και ήταν βραστοί. Κι έχουν σου λέει 5% λίπος μονάχα στο πετσί τους, και λάιτ και βραστοί δηλαδής, μια αηδία, σαν σούπα στρατοπέδου, η κοκοποίηση της μαγειρικιάς δηλαδής...
35 χλμ μείνανε, και το πεταλόν είναι μόλις ένα λεπτό πίσω από τους φουνταριστούς, τι ποιούς φουνταριστούς ρε φίλε, αυτούς που δραπετεύουν από το πεταλόν και τρέχουν μονάχοι μπροστά για ολόκληρο τον αγώνα, μέχρι που λίγα χιλιόμετρα πριν το τέρμα τους καταπίνει το ποτάμι των πολύχρωμων, στα χω πει αυτά... Περνάνε τα χιλιόμετρα, 20 μείνανε και το πεταλόν ορμάει μπροστά, είναι οι στιγμές πριν την επίθεσις, μυρίζει μπαρούτι δηλαδής και περιμένεις την έκρηξη... Περνάνε μια κατηφόρα και σκύβουν τόσο πολύ για να έχουν θέσις αεροπορικιά που η μύτη τους ξύνει το λάστιχο... Κάποια στιγμή πετάξανε όλοι τα παγούρια τους για να έχουν λιγότερο βάρος, και η τακτική δίνει και παίρνει, να έχουν τον χώρο τον σωστό, πέφτει ένας της Αστάνα Πανσταδιάλα, αδικία δηλαδής, 15 χιλιόμετρα πριν το τέλος μοναχά, αλλά ευτυχώς, χωρίς να πάρει και καμιά εικοσαριά πολύχρωμους ακόμα και δούμε μπόουλινγκ... 10 χλμ τώρα, το πεταλόν έφτασε τους φουνταριστούς και τους καταπίνει, ο ένας κλείνει τον άλλο, όρθιοι στα πετάλια, αλλαγές στους μπροστινούς, μια ο ένας περνάει μπροστά μια ο άλλος, ένας της BMC ο Μπάλας (Μπαλάν) τσουλάει εκενυριστικά γρήγορα και βγάζει την ψυχή σε όσους τον ακολουθούν...
Φτάσαμε στην έκρηξις δηλαδής, ο Βινοκούροφ της Αστάνα περνάει μπροστά, κι αρχίζει μια τεράστια κατηφόρα... Απίστευτες ταχύτητες ρε φίλε, μπήκαμε σε ίσιωμα, όρθιοι στα πετάλια, 3 χλμ μονάχα μείνανε, τι ωραία που είναι στον τερματισμό δηλαδής, άλλο πράγμα...
Ο Βινοκούροφ τρέχει σαν να οδηγεί μηχανή, η διαφορά όλο και αυξάνει κανείς δεν μπορεί να τον πιάσει δαύτον σου λέω και τελικά κερδίζει εύκολα την ώρα που στο πεταλόν γίνεται χαμός...
Δεν ξέρω ρε φίλε τι σου μεταφέρω για το Φραντζ' κι αν με νιώθεις, αλλά αν δεν το βλέπεις κάνε μια προσπάθεια, ένα πείραμα σαν να λέμε, ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου αφήσει στα εντόσθιά σου αυτό το άθλημα...
Αύριο που δεν θα δουλεύω και θα έχω χρόνο, θα δω όλον τον αγώνα και θα σου κουτσομπολέψω περισσότερα...
Aγαπημένο
Αποστολή με Email
Προβολές: 171
Σχόλια (0)
Γράψε σχόλιο
