Ζωή - ποδήλατο

Γκντάπ και γκντούπ σου λέω, έτσι μου είπανε πως έκανε το κεφάλι του πολύχρωμου καθώς ετάραζε στις κουτουλιές τον συμπολύχρωμό του μπροστά. Ψες έγιναν αυτά κι εγώ τα έχασα, ατυχία ρε φίλε, να βλέπεις την σούπα και να χάνεις το ματς… Αλλά θα ψάξω να βρω τα βίντεα και θα σου κάνω μετάδοσις κονσερβατική, να μάθεις τουλάχιστον τι έγινε, γιατί αυτά δεν χάνονται σου λέω... Ο κουτουλητής υποστήριξε πως ο άλλος λέει, πήγαινε πέρα δώθε και του είχε σπάσει τα νεύρα, του άστραψε το λοιπόν δυό τρείς κουτουλιές για να μάθει να στέκεται σε μια χλωρίδα. Ναι ρε φίλε, χλωρίδα σου λέω, αφού πήγε να τον αφήσει σε τόπο χλωρεό…

Όπως και να χει, ο κουτουλητής αποβλήθηκε από την ομοβροντία κι έτσι σήμερις το πρωί μάζεψε τα μπαγκάζια του, φίλησε την κυρά Κούλα στο μάγουλο, που του έκανε τα μασάτζ εκεί στα ξενοδοχεία, πήρε ένα ταξί και πήγε στα αρεοδρόμια γιατί η μάνα του του είχε φτιάξει σπανακόπιτα και πολύ την είχε πεθυμήσει… Λεώ επειδής τον συμπάθησα, να του στείλω φωτογραφίες από το δικό μου το κράνος, ναι ρε φίλε, αυτό με τα κέρατα, το κράνος των bikings, γιατί πως να το κάνουμε δηλαδής, οι επόμενες κουτουλιές του να είναι πιο θεαματικές και να του φωνάζουν οι άλλοι στο πεταλόν "ολέ ο ταύρος" και τα τοιαύτα…

Ψες λοιπόν δεν σου έγραψα να σου εξηγήσω τα του Φράντζ' γιατί είχα πάει να κάνω ποδήλατο, να το θυμηθώ και λιγάκι δηλαδής που το έχω ξεχάσει. Ένα δράμα ρε φίλε, ρε, κατέβηκα στο πρεζοδρόμιο εκεί που πουλάν τα ναρκωτικά δηλαδής στο κέντρο της καταπράσινης, τι ποια καταπράσινης ρε φίλε, της Αθήνας εννοώ, κατέβηκα που λες από το ποδήλατο και αυτομουντζωνόμουν. Γιατί κατέβαινα αλά Φράντζ την Πειραιώς, κουβάρια δηλαδής, στα εύκολα που είναι κατηφόρα, και μετά έπρεπε να βάλω μικρό γρανάζι για να ανέβω γιατί ήταν σαν να καβαλάω τρακτέρ κι όχι ποδήλατο… Γιαλαντζί ποδηλάτες καταντήσαμε ρε φίλε, να μας κλαίν κι οι Ρέγιες της Ισπανίας δηλαδής…

Τερματισμός σε αρεοδρόμιο σήμερις στο Φραντζ, εκεί από όπου έφυγε ο κουτουλητής για να πάει στην σπανακόπιτα, ένα γκντούπ που είναι μπροστά κοντεύει να σκάσει πριν την ανηφόρα κι όλα είναι - κατα πως τα λένε - ρευστά, σαν τον κουτουλημένο δηλαδής, πάνε μια από δω μιά από κει και δεν βγάζεις άκρη… Κι έχει αγωνία, δεν είναι σαν το περσινό που το είχε πάρει ο Μανταδόρ από το ζέσταμα…

Σου έλεγα λοιπόν πως η κατάληξις του σημερινού ετάπ είναι σε ένα αρεοδρόμιο στα κοτρόνια μέσα κι έχει λέει μέση κλίσις 11 %. Κατακόκκινοι έχουν γίνει οι πολύχρωμοι, καπνούς βγάζουν απ τα αυτιά, να τους λυπάσαι δηλαδής. Επίθεσις στα 3 χλμ από το τέλος, φεύγει ο Μανταδόρ και πάει να βρεί τον Σρεκ, την αδυναμία του, για να πουν τα δικά τους, χαμός γίνεται, ο κόσμος κοντεύει να μπεί ανάμεσα στους ποδηλάτες, 2 χλμ μένουν, 1 τώρα, έχουν μπεί στο αεροδρόμιο γιατί εκεί είναι το τέρμα, σπρίντ του σπριντ, κέρδισε ο Ροντρίγκεζ, δεύτερος ο Μανταδόρ…

Στα καναρινιά ο Σρεκ, αλλά μισό λεπτό πίσω ο Μανταδόρ που έδειξε σήμερις πως πράγματι είναι ο φαβορίτας του Φραντζ' άσε δηλαδής που ο Σρεκ έχασε τον συμπολύχρωμό του, γιατί ο κουτουλητής που αποβλήθηκε ήταν στην ομάς του Σρεκ. Τι γκαντεμιά αυτό το παλικάρι ρε φίλε, μια να χάνει τον αδερφό του, μια τον φίλο του, στο τέλος θα μείνει μόνος με τον προπονητή του και την κυρά Κούλα με τα μασάτζ…

Το ντέρμπι γέρνει δηλαδής, στο λέω ρε φίλε, στα κοτρόνια των Πυρηναίων θα γίνει σφαγή…